Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 776

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 776

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 777

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 777

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 778

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 778

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 758

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 759

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 760

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 761
Iran en de tweede islamitische revolutie - Christenen voor Israël
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Iran en de tweede islamitische revolutie

    7 juli 2011

    Ayatolla Khamenei zei in april 2011 dat 'Dankzij de Islamitische revolutie heeft er een publiek islamitische ontwaken plaatsgevonden in de regio. Foto: missingpeace.euDe recente opstanden in de Arabische wereld hebben vanuit de hele wereld veel instemming gekregen. Iran heeft ook de revoluties in de Arabische landen geprezen, zij het om verschillende redenen dan het Westen. Daar waar het Westen duidelijk hoopt dat democratische processen de autoritaire regimes zouden kunnen vervangen, heeft Iran de golf van revoltes opgevat als behorend bij de invloed van de Iranese Revolutie.

    De feitelijke heerser van Iran, ayatollah Khamenei, zei in april 2011 dat “dankzij de islam en de islamitische revolutie een publiek islamitisch ontwaken op gang is gekomen in de regio, dat onherroepelijk zijn vruchten zal afwerpen, zoals op sommige punten al gebleken is.” Anders gezegd: het Midden Oosten bevindt zich momenteel in het midden van een tweede islamitische revolutie.

    Veel Iranese leiders zien de huidige ontwikkelingen als bewijs van hun geloof in de op handen zijnde terugkeer van de Madhi. Dit geloof beïnvloedt ook steeds meer het Iranese regeringsbeleid. Militair machtsvertoon en het rapporteren van de stand van zaken in de nucleaire, raketten – en ruimtevaartprogramma’s van de Islamitische Republiek zijn daarvan voorbeelden. Andere symptomen van de Iranese zelfverzekerdheid zijn de toenemende retoriek tegenover het Westen en Israël en de inmenging in de aangelegenheden van Arabische landen.

    Achtergrondinformatie over de Iranese islamitische revolutie
    De eerste Iranese of Islamitische Revolutie vond plaats in 1979 en sindsdien is het land bestuurd volgens de islamitische shariawetgeving. Aan het begin van de 16de eeuw werd Iran een Sji’a islamitische staat, een van de twee belangrijkste stromingen van de islam. De Sji’a traditie is van oorsprong niet politiek: geestelijken zouden er van af moeten zien zich met politiek in te laten terwijl zij in afwachting zijn van de terugkeer van de Madhi of redder.

    Volgens de Sji’a islam zal deze redder of Mahdi ‘de verborgen Twaalfde Imam’ zijn. Shi’ieten geloven ook dat de Mahdi alleen dan zal terugkeren als chaos en oorlog in de wereld heersen. De gelovigen zouden tot dan geduldig moeten wachten. [1]

    “Velayat-e-faqih”
    De aanstichter van de Islamitische Revolutie, ayatollah Khomeini, veranderde echter deze benadering en introduceerde een nieuwe godsdienstige leerstelling. Het bewind van Khomeini en zijn opvolger Khamenei is gebaseerd op een regeringsdoctrine die velayat-e-faqih heet. Letterlijk betekent dit: onder bewaking en hoede van de religieuze rechtsgeleerde.

    De kern van deze doctrine door Khomeini uitgedacht en toegepast, is dat één man met een diepgaande, volkomen kennis van islamitische wetgeving aangesteld is als vali-e-faqih. Hij is opvolger van de profeet Mohammed en de imams, de leiders. Hij treedt ook op als plaatsvervanger van de Mahdi, de messiaanse Twaalfde Imam van de Sji’a islam.

    De vali oefent absoluut gezag en soevereiniteit uit over de hele moslimnatie. Geen enkele openbare of privé aangelegenheid van een moslim of van iemand die in de islamitische wereld leeft, valt buiten de rechtsbevoegdheid van de vali. De doctrine was in 1970 ingevoerd en is sinds de Islamitische Revolutie in Iran van kracht geweest.

    Een andere zuil van de velayat-e-faqih was de verspreiding van de islamitische revolutie en het fundamentalisme. Khomeini geloofde dat het Iranese volk, de moslims in het algemeen en uiteindelijk alle mensen, zich moesten onderwerpen aan het theocratische bewind van de islamitische sharia wetgeving en het leiderschap van de Sji’a geestelijken.

    De leer van de Mahdi
    Tijdens Khomeini’s bewind was het tweede belangrijke leerstuk naast velayat-e-faqih, de leer van de Mahdi. Volgens deze Sji’a theorie zou actieve deelname aan het bewerkstelligen van chaos en oorlog in de wereld door trouwe moslimgelovigen, de terugkeer van de Mahdi verhaasten. Tijdens de Iran-Irak oorlog werd door Khomeini de leer van Mahdi gepropageerd om de honderden duizenden vrijwilligers te motiveren die deel uitmaakten van de Revolutionaire Garde, het Basji burgerleger. Khomeini huurde zelfs professionele acteurs in die tijdens de oorlog aan de frontlinies de rol van Mahdi moesten spelen. Khomeini omarmde echter nooit de leer van de Mahdi op de manier zoals Mahmoud Ahmadinejad deed.

    Ahmadinejad was vanaf de tweede helft van ’70-er jaren verbonden aan het Hojatieh Genootschap. Dit genootschap is in 1954 opgericht. De opdracht van de Hojatieh was de Bahaireligie te bestrijden en de weg te banen voor de verschijning van de Mahdi. De Hojatieh accepteerde echter niet de velayat-e-faqih doctrine van Khomeini, die daarom in 1983 met harde hand optrad tegen de beweging. De strafexpeditie kwam hoe dan ook te laat, want de beweging had reeds aanhangers binnen invloedrijke elite kringen van Iran.

    Sinds de verkiezing van Ahmadinejad is de Hojatieh leer van de Mahdi steeds meer de overheersende kracht in Iran geworden.

    Hedendaagse invloed van Hojatieh
    Terwijl zij de beroering in de Arabische wereld gadesloegen, hebben verschillende Iranese leiders vastgesteld dat de ontwikkelingen in de regio het bewijs leveren van de overwinning van de islamitische revolutie. De terugkeer van de Mahdi zal erdoor verhaast worden. Ayatollah Mohammed Reza Mahdavi-Kani bijvoorbeeld, voorzitter van de Vergadering van Deskundigen (die verondersteld wordt de hoogste leider van Iran te controleren en toezicht op zijn daden te houden), zei op 6 mei 2011 dat “de ontwikkelingen in het Midden Oosten en Europa en de tsunami van islamitische landen die gerechtigheid zoeken, de weg zullen banen voor de terugkeer van Zijne Heiligheid de Mahdi.”

    Hij voegde er toe dat “vandaag de dag mensen tot in de verste uithoeken van de wereld wakker geworden zijn … In islamitische landen doen de opstanden de roep om islam en religie naar boven komen en in niet-islamitische landen wordt om vrijheid geroepen.”

    Op 27 mei kondigde Ahmadinejad aan: “Iran en de volken in de regio trotseren vandaag arrogante mogendheden, en de eis om het Zionistische regime op te heffen staat bovenaan de lijst van hun kreten en eisen. Iedereen zou moeten weten dat het blijven voortbestaan van het Zionistische regime – zelfs maar op een klein stukje Palestijns land – gelijk staat aan het laten zitten van een kankergezwel in het lichaam van de landen in de regio. Iedereen die aanspraak maakt op leiderschap in welke natie in de regio ook, moet bewijzen en uitdrukkelijk verklaren dat hij tegen overwicht van de VS is, en tegen het bestaan van het Zionistische regime. Dit is een zuiver criterium.” (website van de president)

    Op 30 mei jl. bediscussieerde ayatollah Hussein Nouri Hamedani, een geestelijke en een van de Sji’itische wedijverende zegsmannen, het islamitische ontwaken in de islamitische landen. Hij herhaalde de recente uitspraken van de hoogste leider Khamenei: “Zoals de hoogste leider voorspelde, heeft het islamitisch ontwaken reeds de grenzen van de landen in de regio overschreden en is Europa binnengedrongen. Wij zijn nu getuige van openbare protesten in Spanje, Portugal en Italië.”

    Op 5 juni 2011 zei Ahmadinejad dat het ineenstorten van de VS op handen is. Tijdens een officiële bijeenkomst ter gelegenheid van het 22ste jaar van Khomeini’s dood, benadrukte hij dat de regering in Washington totaal gaat vastlopen nu alle geheime plannen gebaseerd op politiek en economisch overwicht over de landen in de regio (MO) en wereldwijd, muurvast zijn komen te zitten. Amerika staat op het punt van instorten.

    Ahmadinejad onderstreepte begin juli dat “het hebben van macht over de wereld het laatste obstakel van het monotheïstisch (Joods-christelijke) front is. Als wij deze macht teniet kunnen doen, dan zal het bereiken van welvaart door dit front absoluut bergafwaarts gaan.” Letterlijk zei hij: “Zolang het Zionistische regime (Israël) nog bestaat, zelfs maar op een klein stukje land in Palestina, zal de regio geen vrede en rust te zien krijgen.” (Farsi Nieuwsagentschap – Fars News Agency)

    Het conservatieve dagblad Khayan, dat banden heeft met de hoogste leider in Iran, publiceerde onlangs een artikel over de afbrokkelende Amerikaanse beleidvoering met betrekking tot Iran en het Midden Oosten. Volgens Khayan was Amerika geschokt over de plotselinge val van de Arabische regimes, en laat Amerika nu een duidelijk gebrek aan controle over de regionale aangelegenheden zien. Om die reden, zegt de krant “moet het Iranese bewind deze gelegenheid aangrijpen door met volle kracht door te stoten.”

    Aan het eind van februari werd een Iranese video getiteld ‘Hij komt spoedig’, op het internet geplaatst. De video gaat over de op handen zijnde komst van de Mahdi, en is een verkorte versie van een documentaire gemaakt door bondgenoten van het Iranese islamitische regime in antwoord op de recente crisis in het Midden Oosten. De boodschap is te laten zien hoe deze gewelddadige chaotische gebeurtenissen duiden op de naderende komst van de Mahdi en de vereniging van de wereld onder de islam.

    Deze voorbeelden geven aan dat het Iranese leiderschap ervan overtuigd is dat de chaos in het Midden Oosten het bewijs levert dat hun religieuze ideologie correct is. Zij geloven heilig dat de dag dichterbij komt waarop Iran erin zal slagen zowel de “Grote Satan”(Amerika) als de “Kleine Satan” (Israël) te verslaan. Volgens hun visie worden Amerika, Israël en hun bondgenoten (d.w.z. het Westen) steeds zwakker en is de islam overal in opmars. Amerika zal zijn status van wereldleider verliezen, en daarmee wordt de Islamitische Republiek de gelegenheid geboden die plaats in te nemen.

    Plotselinge onenigheid tussen Ahmadinejad en Khamenei
    Gedurende de laatste drie maanden is er onenigheid gegroeid tussen de hoogste Iranese leider ayatollah Khamenei en de president van Iran, Mahmoud Ahmadinejad. Hun meningsverschil ontstond in april van dit jaar toen Ahmadinejad de minister van Geheime Inlichtingen, Moslehi, de laan uitstuurde. Naar men zegt, werkt Moslehi nauw samen met Khamenei. Nadat Ahmadinejad weigerde gehoor te geven aan de eis van de hoogste leider de ontslagen minister weer aan te stellen, besloot Khamenei dat zelf te doen.

    Een paar dagen later, op 23 april 2011, maakte Khamenei duidelijk dat hij zou doorgaan met het zich bemoeien met Ahmadinejad’s regering zolang als hij voelde dat de eenheid van het Iranese volk en van de Staat Iran in gevaar was. Hij verklaarde dat “ik in principe niet de bedoeling heb tussenbeide te komen in regeringszaken … tenzij ik aanvoel dat het belang van het regime veronachtzaamd wordt zoals onlangs gebeurde. Zo lang ik leef wil ik zelfs niet de geringste koersverandering toestaan in de vooruitgang van het Iranese volk zijn idealen te verwezenlijken.” (Zo staat op de website van de hoogste leider, 23 april 2011.)

    Deze handelwijze was tamelijk ongewoon en liet zien dat het meningsverschil tussen de twee leiders in een korte tijd behoorlijk ernstig was geworden. Naar verluid bleef Ahmadinejad later een week lang thuis. Zijn compagnons deden hun best uiteen te zetten dat hij een zware griep te pakken had. Echter tijdens deze week had hij een ontmoeting met Khamenei en ogenschijnlijk beloofde Ahmadinejad hem als hoogste leider van Iran plechtig zijn loyaliteit.

    Toen Khamenei openlijk zijn kritiek op Ahmadinejad uitte, volgde het hele regeringsapparaat hem daarin snel. Zowel religieuze leiders als leden van de Revolutionaire Garde (IRGC), het Iranese parlement (de wetgevende raad = Majlis) en de staatsmedia begonnen druk op de president uit te oefenen de hoogste leider te gehoorzamen. Zij dreigden allemaal hem voor een ketter uit te zullen maken als hij dat niet zou doen.

    In Iran wordt het niet gehoorzamen van de rechtsgeleerde (Khamenei) gelijkgesteld met het tegenspreken van de Sji’a imams en zelfs Allah zelf: het is ketterij. Daar komt nog bij dat Ahmadinejad gewaarschuwd was dat zijn gedrag tot een interne strijd (fitna) binnen het Iranese regime kon leiden. (Raja News Iran, 27 april 2011)

    Volgens de Iranese media bestaat het conflict tussen de twee leiders uit het botsen van verschillende persoonlijke belangen. Verslagen in de media wijzen naar de overtuiging van Ahmadinejad dat hij alleen bevoegd is politici te benoemen op regeringsposten en naar zijn bezwaren tegen de inmenging van Khamenei in het politieke proces. Maar deze verklaring weerspreekt het feit dat beide leiders altijd nauw hebben samengewerkt.

    Ideologische verschillen
    Een meer aannemelijke verklaring voor de onenigheid tussen de twee leiders schijnt het ernstige verschil in religieuze en ideologische opvattingen te zijn. Deze verschillen hebben onmiskenbaar te maken met Ahmadinejad’s betrokkenheid bij de Hojatiehbeweging. Vanaf zijn verkiezing tot president van Iran heeft Ahmadinejad geprobeerd leden van het Hojatieh Genootschap op sleutelposities in de Iranese regering te benoemen.

    Bovendien gaan de religieuze verschillen tussen hen terug tot de verkiezing van Ahmadinejad in 2005. Khamenei trotseerde toen minachtend de opmerking van Ahmadinejad dat hij tot aan de komst van de Mahdi slechts twee jaren als president zou aanblijven. Sinds de Arabische opstanden lijkt het dat Ahmadinejad’s geloof in de ophanden zijnde terugkeer van de Mahdi, duidelijk versterkt is geworden. [2]

    Het nucleaire spoor
    De verhoogde strijdbaarheid en zelfverzekerdheid van Iran zijn ook zichtbaar geworden in verklaringen en recente ontwikkelingen m.b.t. de nucleaire en rakettenprogramma’s. Zoals al lange tijd beweerd is door verschillende internationale experts, is Iran bezig met het ontwikkelen van een nucleair wapen.

    In mei 2011 viel het Internationale Atoom Energie Agentschap (IAEA) voor het eerst deze beweringen bij. Een rapport was uitgebracht waarin het IAEA bevestigde dat het bewijs in handen heeft van werk dat Iran uitgevoerd heeft met een uiterst verfijnde nucleaire opstarttechnologie. Experts hebben bevestigd dat deze technologie alleen maar gebruikt kan worden bij het in werking stellen van een nucleair wapen.

    Statistische gegevens in het rapport gaven ook aan dat Iran aan het herstellen is van de effecten van de Stuxnet computerworm, die bijna twee jaar geleden het land trof in een kennelijke poging de productie van nucleaire brandstof lam te leggen. Gebaseerd op recente inspectiebezoeken concludeerde het agentschap dat de belangrijkste locatie in Iran, Natanz, nu laag verrijkt uranium produceert in hoeveelheden die een klein beetje groter zijn dan wat geproduceerd werd voordat Stuxnet toesloeg.

    Volgens een verslag van The New York Times in januari lijkt de computerworm ontworpen te zijn geweest in een geheim project waarbij de VS, Israël en een paar Europese bondgenoten allemaal een rol speelden.

    Capaciteit van slagen (breakout capacity)
    Het Iraëlische kanaal Ynet berichtte 6 juni 2011 dat Iran reeds de capaciteit van slagen in zijn nucleaire programma bereikt had. Volgens RAND Corporation onderzoeker Gregory S. Jones is het Iranese regime dichter dan ooit tevoren bij het maken van een nucleaire bom. “Bij de huidige geproduceerde hoeveelheid verrijkt uranium zou Teheran binnen een week of acht voldoende hebben voor een eerste bom,” zei Jones.

    Hij voegde eraan toe dat, ondanks rapporten over vertragingen in het nucleaire programma, het Iranese regime gestaag voorwaarts gaat een bom te maken. Ongelukkig genoeg kan de VS niets doen om Teheran tegen te houden, behalve militaire bezetting, zei Jones. De onderzoeker baseerde zijn verslag op de recente bevindingen van het IAEA. Het bouwen van een bom zal ongeveer twee maanden in beslag nemen, zei hij.

    De nucleaire droom van de Iranese Revolutionaire Garde
    Op 9 juni 2011 publiceerde MEMRI een Engelse vertaling van een artikel dat eind april op de website van de Iranese Revolutionaire Garde (Gerdab) geplaatst was. In het artikel stelde men zich de dag na Iran’s eerste kernproef voor. Het artikel beweerde dat Iran’s eerste gecontroleerde kernexplosie het dagelijkse leven van de Iraniërs niet zou ontwrichten, maar alleen hun nationale trots zou versterken.

    Maar in de Arabische wereld, in het Westen en in Israël, zegt het artikel, zal het een gevoel van vrees zaaien vermengd met respect voor wat Iran bereikt heeft. Het artikel maakte spottende opmerkingen over Iran’s beladen relaties met de Arabieren en het Westen.

    “De dag na Iran’s eerste kern proef zal een gewone dag voor ons Iraniërs zijn. Maar velen van ons zullen een nieuwe schittering in de ogen hebben.”
    “Het is een mooie dag. Het is zeven uur ’s morgens. De zon is nog niet helemaal op, maar alles is al duidelijk te onderscheiden. Veel landen op het noordelijk halfrond beginnen hun dag. Het is de eerste vroege morgen na Iran’s kernproef. Het is een gewone dag.”
    “Gisteren vond een kernexplosie plaats, waarschijnlijk (ergens) in de woestijnen van midden Iran, waar de Amerikanen en een paar (andere) Westerse landen eens hun nucleaire afval wilden begraven. De ontploffing was niet zo krachtig om veel schade aan de regio toe te brengen, maar ook niet zo gering dat de nucleaire wetenschappers kopzorgen van hun experiment kregen.”
    “Het is een gewone dag, en precies als op elke andere dag wanneer er nieuws is uit Iran – dat is 90% in een jaar – zien we verslagen op de nieuwswebsites van andere landen. Ze geven het volgende door:
    “Reuters: ‘Iran brengt zijn nucleaire bom tot ontploffing.’
    “CNN: ‘Iran brengt kernbom tot ontploffing.’
    “Al-Jazeera: ‘Iran heeft zijn tweede kernbom getest.’
    “Al-Arabia: ‘Een Shi’ietische kernbom is afgeschoten.’
    “Yahoo nieuws: ‘Kernexplosie in Iran.’
    “The Jerusalem Post: ‘De islamitische geleerden zijn in bezit van kernwapens.’
    “The Washington Post: “Kernexplosie in Iran; shock en ongerustheid in Tel Aviv.’
    “De plaatselijke (Iranese) media zullen deze prestatie door de Verborgen Imam en de leider Khamenei, ook lof toezwaaien.

    Schokkend getuigenis
    Op 23 juni 2011 publiceerde Het Washington Instituut voor Midden Oosten Politiek een alarmerend getuigenis afgelegd voor het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden door de directeur van het instituut, dr. Robert Satloff. In zijn getuigenis gaf Satloff toe dat de chaotische toestanden in het Midden Oosten “het effect hebben gehad dat zowel de aandacht voor de bedreiging vanuit Iran als de gemeenschappelijke ongerustheid daarover, verminderd zijn.”

    Hij adviseerde de geloofwaardigheid van een militair ingrijpen tegenover een nucleair Iran te herstellen. Hij zei ook dat de bedreiging vanuit Iran vandaag meer acuut is dan vóór de ‘Arabische lente’.

    Verspreiden van nucleaire deskundigheid
    Iran is eveneens aan het proberen zijn expertise in nucleaire ontwikkeling over te brengen naar Arabische landen waar onrust heerst.

    Op 24 juni 2011 schreef Fars News dat Ahmadinejad een Egyptische delegatie ontvangen had tegen wie hij zei dat Iran bereid is nucleaire en technologische ervaringen met Egypte te delen “als onderdeel van de gemeenschappelijke historische en wereldwijde opdracht de mensheid te redden van wereldwijde arrogantie en Zionisten.”

    Op een bijeenkomst met een groep Egyptische professoren, docenten aan universiteiten, wetenschappers en media mensen die Teheran bezocht, onderstreepte de Iranese president Ahmadinejad dat gedurende de 32 jaren van de revolutie Iran successen heeft geboekt op verschillende gebieden, zoals nucleaire wetenschap, biotechnologie, industrie, natuurwetenschappen en landbouw. En dat ondanks het verlangen van de VS, de Zionisten en hun bondgenoten, daarin uit te blinken “wij, als wij samen optrekken, hen niet langer nodig hebben.”

    Raketten
    Nog niet zo lang geleden heeft Iran ook bekendheid gegeven aan nieuw conventioneel wapentuig en raketsystemen. Aan het eind van juni liet Iran ondergrondse raketopslagplaatsen zien tijdens grootschalige militaire oefeningen.
    Op 17 juni lanceerde Iran met succes een in eigen land vervaardigde satelliet.

    De satelliet, ‘Rasad’ genaamd (=waarneming), werd met succes gelanceerd vanaf een Safir raket. Satelliet Rasad voert ‘topografische opdrachten’ uit en kan ‘kaarten met een hoge resolutie’ produceren. Nadat het nieuws over de nieuwe satellietlancering naar buiten was gekomen, wezen Israëlische analisten erop dat het type raket gebruikt voor lancering van de Rasad satelliet, ook de potentie heeft, omgezet te kunnen worden in een langeafstandsraket waaraan een nucleaire kop bevestigd kan worden. Deze bewering werd later bijgevallen door de Engelse minister van Buitenlandse Zaken, William Hague, die zei dat Iran in het geheim proeven heeft uigevoerd met raketten die een nucleaire lading kunnen afgeven. Iran was er snel bij dit verslag te ontkennen.

    Op 12 juni 2011 zei Ali Larijani, spreker van de wetgevende raad (Majlis) in Iran, dat “Iran een geavanceerd raketsysteem heeft ontworpen om islamitische staten te voorzien van een verdedigende bescherming.” In een toespraak voor Indonesische moslimstudenten benadrukte Ali Larijani dat vanaf het begin van de Islamitische Revolutie Khomeini het duidelijk had gemaakt dat Iran nauwe banden met alle Arabische landen zou verzekeren, met de bedoeling de plannen van de vijand het hoofd te bieden.

    Larijani lichtte toe dat het Iranese raketsysteem ontworpen was om Iran en andere islamitische landen te verdedigen. Larijani vervolgde te zeggen dat het Iranese volk door is blijven gaan met strijden tegen de VS al die 32 jaren vanaf de Revolutie, en dat het heeft stand gehouden. Volgens Larijani zou Amerika geloofd hebben dat een Israëlische aanval op Hezbollah en Hamas, verzetsgroepen in het Midden Oosten zou doen verminderen. “Iran heeft echter naast hen gestaan en hun steun verleend.” (Fars News)

    Conclusies
    Uit alle informatie in dit verslag is duidelijk dat de maatregel van sancties tegen Iran, nu meer dan een jaar van kracht, Iran helemaal niet afgeschrikt heeft. Juist het tegenovergestelde: Iran lijkt vastbesloten een nucleair wapen te maken. En Iran is ervan overtuigd dat alle recente ontwikkelingen in de wereld onderdeel zijn van een groter plan dat de spoedige terugkeer van de Mahdi mogelijk zal maken.

    Onmiskenbaar is Iran nog bezig met de wereld voor te liegen. Dit liegen is een onderdeel van de zogenaamde al-taqiah taktiek, die ontleend is aan een Koranvers, sura 3:28, dat moslims toestaat te liegen ter wille van de islam. Vanaf de aanvang van de Islamitische Revolutie (1979) heeft Iran taqiah gehanteerd in de ontwikkeling van zijn nucleaire programma en de onderhandelingen met het Westen.

    Men heeft niet veel verbeeldingskracht nodig te zien dat het bezit van een kernwapen door een volk dat een apocalyptisch religieuze ideologie aanhangt – waarbij het veroorzaken van chaos en oorlog in de wereld de terugkeer van een Shi’ietische redder zal verhaasten – bijzonder gevaarlijk is.

    Ongelukkigerwijs lijkt het er echter op dat Robert Satloff het bij het rechte eind had toen hij opmerkte dat de huidige situatie in de Arabische landen erin geslaagd is ‘de gemeenschappelijke ongerustheid over de bedreiging van Iran te doen afnemen.’

    Dit zou ook kunnen verklaren waarom het voormalige hoofd van de Mossad, Meir Dagan, onlangs een zeer ongewone waarschuwing uitte aan het adres van de Israëlische regering met betrekking tot een militaire aanval op Iran. Het kan zijn dat Dagan weet dat Israël zich uiteindelijk gerealiseerd heeft dat de wereld Iran niet zal stoppen.

    Missing Peace

    [1] Michael J. Totten: The Road to Fatima Gate, blz. 37
    [2] Dore Gold: The Rise of Nuclear Iran, blz. 213-217