Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 776

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 776

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 777

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 777

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 778

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 778

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 758

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 759

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 760

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 761
Obama’s geheime Iranpolitiek (deel 2) - Christenen voor Israël
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Obama’s geheime Iranpolitiek (deel 2)

    Yochanan Visser - 18 februari 2015

    Lees hier deel 1

    In september 2013 voerde Assad een aanval met Sarin gas uit op Ghouta nabij Damascus. Vijftienhonderd burgers kwamen om bij die aanval en Obama stond onder hevige druk om eindelijk direct in te grijpen in de oorlog in Syrië. Minister van Buitenlandse Zaken John Kerry maakte duidelijk dat een Amerikaanse aanval op het leger van Assad aanstaande was. Maar terwijl Kerry de wereld voorbereidde op wat ging komen, hield Obama in het Witte Huis een geheime bijeenkomst zonder de voorstanders van een Amerikaanse aanval op Syrië.

    Tijdwinst met een prijskaartje
    Tijdens die bijeenkomst gaf hij uiting aan zijn ongenoegen over de aankondiging van Kerry. Vervolgens nodigde hij Dennis McDonough uit voor een privégesprek in de tuin van het Witte Huis. Toen hij terugkwam van dat onderonsje verbijsterde hij de andere aanwezigen met het nieuws dat hij besloten had om de aanval uit te stellen en om het Congres eerst om toestemming te vragen.

    Wat besprak Obama met McDonough? Officieel werd er gezegd dat de president principieel van mening was dat wanneer het om oorlog en vrede gaat het parlement moest worden geraadpleegd. Maar in andere gevallen zoals de Amerikaanse actie in Libië had had dat principe geen rol gespeeld. Obama gebruikte het Congres als een middel om de actie uit te stellen of zelfs af te gelasten. De ware redenen waren klaarblijkelijk te gevoelig en kon hij duidelijk niet meedelen aan zijn naaste adviseurs.

    Zou het kunnen dat het te maken had met angst dat zijn Iranpolitiek hierdoor op de helling zou moeten? Het initiatief dat zijn tweede termijn als president tot een groot succes moest maken?

    Uiteindelijk zorgde de gang naar het Congres ervoor dat Obama tijd won maar er zat een prijskaartje aan. De Democraten in het Congres waren woedend over de actie van de president en in Syrië was Assad in de wolken terwijl zijn opponenten gefrustreerd waren. Elders in het Midden-Oosten vroegen Amerika’s bondgenoten zich af of Obama hen te hulp zou snellen in tijden van nood.

    Kans voor Rusland
    Obama’s probleem betekende voor Rusland een ongekende mogelijkheid. Minister van Buitenlandse Zaken Sergei Lavrov wees hem de weg. Rusland en de Verenigde Staten zouden samenwerken om Assad van zijn voorraad chemische wapens af te helpen. De Iraniërs juichten het voorstel toe en Obama accepteerde het gretig. De deal had echter een prijskaartje. Obama moest de Russen namelijk beloven om het slagveld in Syrië niet te betreden.

    Obama gebruikte de deal vervolgens om aan te tonen dat zijn diplomatie een succes had opgeleverd: door te dreigen met een aanval was hij erin geslaagd om Assad te dwingen afstand te doen van zijn chemische wapen, zo was het verhaal. In werkelijkheid was Assad de winnaar, de roep om zijn aftreden verdween geleidelijk van de agenda van het Witte Huis en de oppositie in Syrië was gedemoraliseerd. Ook slaagde de overeenkomst er niet in om Assad af te houden van het opnieuw gebruiken van chemische wapens. Hij gebruikte later chlorinegas.

    Ook wees Obama op de samenwerking met de Russen en Iran als een van de pluspunten die uit de deal voortkwam. Dit stond buiten de werkelijkheid omdat Iran in het geheel niet geïnteresseerd was in het stoppen van Assad’s chemische aanvallen. Maar voor Obama was het idee van samenwerking met Iran erg belangrijk. Zijn Syriëpolitiek was direct gekoppeld aan zijn plannen met Iran.

    In augustus 2014 schreef de president een brief naar Ayatollah Khamenei waarin hij erkende dat er sprake was van een obstakel in de samenwerking door het nucleaire programma van Iran maar hij stelde Khamenei gerust over het lot van Assad. De Amerikaanse militaire operaties in Syrië zouden niet gericht zijn op Assad of zijn leger.

    Zinnen gezet op overeenkomst met Iran
    Dit element in het denken van de president kreeg weinig aandacht terwijl hij er openlijk over sprak. In een interview met de New Yorker legde hij uit dat Amerika niet door de Arabieren en Israel tegen Iran gebruikt zou worden als het aan hem lag. Hij streefde naar een nieuw strategisch evenwicht dat de rust in het Midden-Oosten zou moeten herstellen. Het herstellen van de status quo of het beheersen van de situatie in een vorm zoals de Koude Oorlog was voor hem niet genoeg. Hij had een strategische partner nodig die hem zou helpen dat evenwicht te bereiken en die partner was Iran.

    Dit verklaarde ook waarom hij eerder had geweigerd om de Syrische oppositie te bewapenen en om de oppositie in Iran te helpen na de frauduleuze verkiezingen in 2009. Obama zag de oppositie tegen zijn politiek tegenover Iran en zag ook wat er gebeurde in het Midden-Oosten door toedoen van de Iraanse coalitie maar hij had zijn zinnen gezet op een overeenkomst met Iran.

    Zijn politiek tegenover de Islamitische Staat werd door het zelfde idee beïnvloed. Toen in juni 2014 de populariteit van de president daalde en zijn gebrek aan actie tegenover het barbaarse optreden van IS scherp werd bekritiseerd verdedigde een van zijn adviseurs zijn politiek door te wijzen op de langetermijnplannen die Obama had voor het Midden-Oosten. Het werd duidelijk dat Obama niet van plan was om opnieuw in te grijpen in Irak zoals president Bush dat had gedaan eerder. Dat zou haaks staan op zijn de politiek dei hij vanaf het begin had gehanteerd.

    Zijn politiek was gericht op het in de hand houden van de situatie in Irak en om uit het conflict in Syrië te blijven. John Kerry verbijsterde het Congres door openlijk te verklaren dat de hiaten in de acties tegen de Islamitische Staat zouden worden opgevuld door Iran en Syrië.

    Tegelijkertijd bekritiseerden leden van de Obamaregering Amerika’s bondgenoten in het Midden-Oosten over de massale steun die zij gaven aan de Syrische oppositie. Een lid van het Obamateam noemde premier Netanyahu een angsthaas en pochte over het feit dat Israël niets had gedaan tegen Iran als gevolg van het feit dat de VS Iran hadden beschermd tegen een Israëlische aanval. Nu was het te laat, zei de official.

    Openbaar geheim
    Officieel ontkent de regering Obama dat de Verenigde Staten samenwerken met Teheran. Maar de bewijzen daarvoor liggen voor het oprapen. John Kerry zei bijvoorbeeld onlangs dat het positief was dat Iraanse gevechtsvliegtuigen in Irak missies uitvoerden tegen de Islamitische Staat terwijl dat gebeurde in het gebied waar de VS het luchtruim controleert.

    De Soennieten in Irak hebben echter totaal geen waardering voor deze Amerikaanse houding en dat verklaart waarom de VS moeite hebben om Soennietische milities te mobiliseren in de strijd tegen IS. De Soennieten zijn fel gekant tegen de Amerikaanse toenadering tot Iran.

    Als gevolg van Obama’s politiek heeft Iran haar invloed overal uitgebreid. In Irak is in feite sprake van een situatie die lijkt op Iran’s satellietstaat Libanon en hetzelfde geldt voor Syrië waar Iran en Hezbollah nu proberen om het grensgebied met Israël te heroveren op het al-Nusra front. De Israëlische aanval op een Hezbollahkonvooi bij Kuneitra op 18 januari jl. was een direct gevolg van deze politiek. Wanneer de Amerikaanse regering denkt dat haar andere bondgenoten in het Midden-Oosten stilzwijgend zullen toekijken terwijl Iran zuidelijk Syrië overneemt dan zit zij er geheel naast, zoals ook bleek uit de Israëlische actie.

    Volgende week deel 3: 2015

    Over de auteur