Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 758

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 759

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 760

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 761
Midden in de coronawoestijn - deel 4 - Christenen voor Israël
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Midden in de coronawoestijn – deel 4

    Fraidzjah - 22 april 2020

    Dat pleintje van ons, dat weet wat. De buren noemen het ‘onze luchtbel’. De kinderen spelen als het ware in een schoon vacuum omdat wij als ouders ons af (moeten) zonderen van het hele maatschappelijke leven. Naast het dorp liggend komen er ook weinig anderen voorbij dus zijn we niet zo ongerust dat er besmettingen van buiten zullen optreden.

    “Wie drinkt er om 17.00 koffie met me?” Appte ik in ons luchtbel-groepje. Ik moest even ademhalen. Alleen met twee bengels, een hoop huiswerkbegeleiding en stille muren, snakte ik naar een volwassene. Met m’n kop koffie liep ik naar benenden waar de frisse ver weg-zeewind de warmte aan het wegwaaien was. Nog twee buren voegden zich bij me met hun versnapering. Zo doen we dat dagelijks. Op ruime afstand met al dan niet een masker op zijn we blij met elkaar’s contact.

    Vanzelfsprekend hebben we het over het virusje dat grote afmetingen aanneemt. Ik stuur aan op een gesprek over de Hollandse aanpak die verschilt van de beduidend strengere hier in Israel. We stellen elkaar de vraag of het uiteindelijk toch niet zo is dat het virus niemand overslaat en de sterkeren overleven en een imuniteit moeten opbouwen? Misschien is er geen andere manier om uit deze ongekozen luchtbel te stappen. Maar op welke manier moeten we op een tweede golf besmettingen reageren? Ik huiver even als ik naar de dollende kinderen kijk. Of is het nu echt koud aan het worden?

    “Bekend met het elke avond afkruisen van een hokje voordat er iets fijns staat te gebeuren, antwoordde David onmiddellijk: ‘Dan is de Corona voorbij!’”

    Het landelijk tekort aan eieren was totaal aan me voorbij gegaan door onze kleine ren met zes hennetjes. Vlak voor het avondeten gilt een van de buurvrouwen in de luchtbel-App wie er twee eieren voor haar heeft en al snel komt haar dochtertje aan hollen. Ik maak haar blij en met twee volle handjes rent ze terug om het zo snel mogelijk – gezien de vaart die ze maakt – naar mama in de keuken te brengen. De overbuurvrouw en vriendin brengt ons een ovenplaat vol vers gebakken vis met gekruide aardappelen waar ze te veel van had gemaakt voor haar kleine gezin. Wat een heerlijke verrassing! Blij brengen wij haar een van de grote kroppen paksoi uit ons groententuintje.

    Ravid bereidt de moefletot voor het Mimoenafeest. | Foto: met dank

    Voor een grote chocoladetaart van matzadeeg worden we op Sjabbat naar beneden geroepen. “Dachten jullie nu echt dat ik de taart alleen op ga eten” lachte Efrat. Gezellig zitten we ver uit elkaar, eindelijk zijn alle volwassenen er. Speculaties over de vraag over hoeveel weken de scholen weer open zullen gaan vliegen over de picknicktafels. Ook het nieuws dat de eerste besmetting in onze provicie is gesignaleerd die weken lang coronavrij is gebleven. De berichten lijken elkaar tegen te spreken en zo zijn we de eerste anderhalf uur niet uitgediscussieerd.

    Vlak voor het begin van de traditionele Sedermaaltijd hadden de oudste kinderen een kort toneelstukje ingestudeerd. In een paar minuten lag baby Mozes op een blauw kleed ‘in het water’, (blijkbaar uit de mand gekieperd) stond hij hakkelend voor Farao en sjouwden de kleine kinderen gebukt over het pleintje met bakstenen op hun rug. We schonken wijn en druivensap ieder in ons meegenomen wijnglas uit onze keukens en zeiden gezamelijk de zegen van het begin van dit Hoge Feest. Daarna liepen we terug naar onze huizen waar iedere familie afgezonderd de Seder vierde, iets wat zeer ongewoon is in de Joodse traditie.

    Voor ons was het een viering met een verdrietig randje omdat het mijn man niet was gelukt uit Amerika terug te vliegen vanwege de ‘coronele’ toestanden. Nadat de zeven dagen Pesach voorbij waren begon met zonsondergang het gewaardeerde Marokkaanse Mimoenafeest dat ook in Israel bij de Joods-Marokkaanse familie’s gevierd wordt. Zoet gebak wordt rijk gedeeld en dat pleintje van ons, dat weet wat … Ravid en Bat El konden dit nu niet met hun familie vieren en zo, diep de Negevwoestijn in, aten we samen in het donker zoete moefletot, knapperige dunne pannenkoekjes met honing en zoete muntthee.

    De volgende dag schoof ik een papier onder de neus van de jongens. Er stonden twee tabellen op getekend, twee keer zeven lege hokjes. Van binnen verkneuterde ik me van blijdschap. Na een omstandige vliegreis was het mijn man toch gelukt Israël binnen te komen. Maar nu zit hij voor 14 dagen in verplichte quarantaine. Maar die waren wel om te krijgen. “Wat zou dit betekenen jongens?” vroeg ik hen.
    Bekend met het elke avond afkruisen van een hokje voordat er iets fijns staat te gebeuren, antwoordde David onmiddellijk: “Dan is de Corona voorbij!”

    Over de auteur