Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Notice: Trying to access array offset on value of type null in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/welcome-back-buyer/inc/settings/Options.class.php on line 255

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 776

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 776

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 777

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 777

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 778

Deprecated: Array and string offset access syntax with curly braces is deprecated in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/woocommerce/includes/wc-formatting-functions.php on line 778

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 758

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 759

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 760

Notice: Trying to access array offset on value of type bool in /home/cvi/domains/christenenvoorisrael.nl/public_html/wp-content/plugins/wc-gallery/includes/functions.php on line 761
Abbas’ strategie van selectieve inschikkelijkheid - Christenen voor Israël
  • De Palestijnse president Mahmoud Abbas. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Abbas’ strategie van selectieve inschikkelijkheid

    11 juni 2020

    Mahmoud Abbas, hoofd van de PLO en voorzitter van de Palestijnse Autoriteit, kondigde op 19 mei aan dat “hij, de PLO en de Staat Palestina” ontheven zijn van alle overeenkomsten en afspraken met Israël en de Verenigde Staten, ook die te maken hebben met veiligheid.

    Abbas’ beweerde bij zijn verklaring opnieuw dat Israël effectief de Oslo-akkoorden ongeldig verklaard had, en niet de Palestijnen. Onder meer Israëls intentie om de Joodse nederzettingen op de Westoever en de Jordaanvallei te ‘annexeren’ zouden dit illustreren.

    Dit illustreert de doeltreffendheid van de Palestijnse media en diplomatieke campagne tegen Israël. De meeste internationale media en diplomaten zagen namelijk niet hoe het Palestijnse leiderschap in feite haar wettelijke verplichtingen onder de Oslo-akkoorden schond met deze actie.

    In plaats daarvan zag de internationale gemeenschap de verklaring van Abbas als een ‘groen licht’ om Israëls bedoeling om delen van de Westoever onder Israëls soevereiniteit te brengen, te veroordelen. Israël wil deze annexatie als onderdeel van het vredesplan van de Amerikaanse regering dat een Palestijnse staat naast Israël voorstelt.

    “Het westerse stilzwijgen over Palestijnse schendingen van Oslo sinds 1994, heeft Arafat en Abbas bemoedigd en verzekerd van het feit dat hun ‘selectieve niet-inschikkelijkheid’ met ondertekende overeenkomsten een goede strategie is.”

    Amerika

    Op 19 mei verklaarde Abbas: “Wij houden de Amerikaanse regering volledig verantwoordelijk voor de druk die het Palestijnse volk ten deel valt en we beschouwen die regering als partner nummer één van de Israëlische bezettingsregering in al z’n agressieve en oneerlijke besluiten en maatregelen tegen ons volk.”

    In het verleden maakte Abbas president Trump al uit voor “een hond, een zoon van een vulgair wijf”. Ook had hij Hamas en Islamitische Jihad opgeroepen te helpen het plan van de VS tegen te werken. Dit leidde tot geweld en een breuk van ondertekende overeenkomsten. Abbas noemde ook de Amerikaanse ambassadeur David Friedman “zoon van een hond”. De meeste westerse regeringen en nieuwsmedia zwegen over Abbas’ antisemitische uitlatingen tegen Friedman en belediging van een regerende Amerikaanse president.

    Abbas’ aankondiging om de overeenkomsten met Israël los te laten, is geen nieuw fenomeen of op zichzelf staande actie. In het verleden deed hij vergelijkbare uitspraken. In februari van dit jaar maakte Abbas bijvoorbeeld al bekend de samenwerking met Israël op te zeggen. Dit gebeurde na de publicatie van het VS-vredesplan. In 2017 verbrak Abbas samenwerking met de Amerikaanse regering door het Amerikaanse consulaat in Jeruzalem te sluiten. Dit consulaat diende effectief als een ambassade voor de PA.

    Tijdens diplomatieke besprekingen in 2015 met toenmalige minister van Buitenlandse Zaken John Kerry, gaf Abbas een vrijwel identieke verklaring uit om de veiligheidssamenwerking en andere Oslo-verplichtingen te beëindigen. Hij deed dat in een toespraak voor de Algemene Vergadering van de VN. Aangezien hij in 2005 zichzelf de rol van voorzitter van de PLO en de PA had aangemeten, heeft hij talloze keren zijn intentie geuit om veiligheids- en andere samenwerking met Israël op te zeggen, af te treden als PA-leider en zelfs om de PA te ontmantelen.

    Selectieve inschikkelijkheid

    Abbas’ ondiplomatieke, aanvallende taalgebruik toont minachting voor de praktijk van diplomatie. Belangrijker is echter dat zijn verklaringen, dreigementen en acties – net als die van Arafat – een bredere strategie van selectieve inschikkelijkheid weerspiegelen. Al sinds de eerste ondertekening van de Oslo-akkoorden in september 1993 schonden of eerbiedigden beide Palestijnse leiders de door hen ondertekende Oslo-akkoorden al naar gelang hun persoonlijk of politiek eigenbelang.

    De historicus Efraim Karsh documenteerde bijvoorbeeld hoe Arafat de getekende overeenkomsten al schond in de eerste fase van de implementatie van de Oslo-akkoorden. Toen Arafat in 1994 naar Gaza terugkeerde, deed hij dit namelijk samen met Mamduh Nawal, het meesterbrein van van een tragische terreuraanslag in Ma’alot in 1974 waarbij 27 Israëlische kinderen omkwamen.

    Deze selectieve inschikkelijkheid van Arafat werd nagevolgd door Abbas, zijn loyale plaatsvervanger. De recente verklaring van Abbas om de veiligheidssamenwerking met Israël en andere verplichtingen te stoppen, vormt opnieuw een fundamentele schending van Oslo, zoals ambassadeur Alan Baker, voormalig wettelijke adviseur voor Israëls ministerie van Buitenlandse Zaken en Oslo-onderhandelaar, opmerkte.

    Schending Oslo-akkoorden

    De laatste verklaring van Abbas – die daarbij ook de internationale gemeenschap opriep eenzijdig de staat Palestina te erkennen – is een feitelijke breuk van de Oslo-akkoorden. De Palestijnen hadden in de uiteindelijke clausules van de akkoorden namelijk toegezegd de status van de ‘betwiste gebieden’ niet te veranderen in afwachting van de uitkomst van onderhandelingen over een permanente status.

    Zijn verklaring volgt bijvoorbeeld ook Abbas’ eenzijdige stap waardoor de Algemene Vergadering van de VN in 2012 overging tot de erkenning van ‘Palestina’ als een waarnemend niet-lidstaat. Deze strategische actie van Abbas liet al wezenlijk de Oslo-akkoorden links liggen.

    Meer recentelijk vormt het officiële PA-beleid om door Israël gevangen terroristen en hun families financieel te belonen ook een grove schending van de Oslo-akkoorden. Meerdere internationale verdragen en resoluties verbieden immers financiering van terroristen.

    Straffeloos

    Abbas werd echter nooit verantwoordelijk gehouden voor dit beleid, totdat de Amerikaanse regering in 2018 de Taylor Force Act aannam en ongeveer 200 miljoen dollar aan hulpgeld inhield.

    De besluiten van Abbas om ondertekende overeenkomsten te schenden, zijn straffeloos uitgevoerd. Buitenlandse overheden hebben er nauwelijks tegen geprotesteerd. Ook internationale media en organisaties zwegen. Dit westerse stilzwijgen over Palestijnse schendingen van Oslo sinds 1994, heeft Arafat en Abbas bemoedigd en verzekerd van het feit dat hun ‘selectieve niet-inschikkelijkheid’ met ondertekende overeenkomsten een goede strategie is.

    Hoge prijs

    Op zijn beurt heeft ook Israël gefaald door zich al sinds het begin van de Oslo-akkoorden grotendeels in stilzwijgen te hullen en zelfs toegevend te zijn ten aanzien van de schendingen van de PA. Israël deed dit uit vrees voor zowel het kwijtraken van Arafats samenwerking en nu Abbas’ partnerschap, als internationale steun.

    Israël heeft door na te laten de PA-schendingen van Oslo bloot te leggen en ertegen te protesteren een hoge internationale prijs betaald als het gaat om de legitimiteit van de eigen staat. Arafat en Abbas hebben jarenlang hun gang kunnen gaan na het verbreken van getekende verdragen, waaronder het huidige PA-beleid van het compenseren van terroristen, ophitsen tot geweld, radicaliseren van het Palestijnse publiek en het mobiliseren van internationale organisaties en instituten zoals de VN, het Internationale Gerechtshof en Internationaal Strafhof.

    Tweeledig doel

    De recente aankondiging van Abbas dient een tweeledig doel. Allereerst was zijn verklaring tegen Israël bedoeld om Israël in de internationale arena te isoleren en onwettig te maken, en de wereldwijde aandacht af te leiden van de groeiende kloof tussen de PA en de Arabische wereld – met name de Golfstaten geleid door Saoedi-Arabië.

    Daarnaast was Abbas’ verklaring een tactische afleiding gericht op z’n eigen Palestijnse volk dat ontevreden was over en teleurgesteld in zijn beleid en beslissingen. Recente Palestijnse peilingen laten zien dat zo’n 60% van het publiek graag zou zien dat Abbas aftrad als leider. Peilingen hebben ook laten zien dat anti-Israëlsentiment toeneemt in de Palestijnse straat; dat lijkt een direct resultaat te zijn van de opruiende retoriek en acties van Abbas in zowel de internationale als de eigen gebieden.

    Over de auteur